19-11-07

osvaldo

hey,

hallo allemaal daar in belgie. De afgelopen week was en is nog altijd heel zwaar voor mij.

Woensdag 14 november is mijn gastvader plots overleden aan een hartaanval. Ja ik vind het eigenlijk moeilijk om hierover te schrijven maar ze zeggen dat het helpt om te schrijven dus.....

Ik kan het eigenlijk nog altijd niet begrijpen dat mijn gastvader dood is. De woensdag begon zo gelijk elke woensdag, ik ging naar school en werd daarna nog door mijn gastvader afgehaald, waarna we thuis gingen eten. Daar heeft mijn gastvader nog gelachen en grappen met mij gemaakt, en er was echt niks aan de hand.

Om kwart voor 4 ben ik dan zo gelijk altijd naar spaanse les geweest. En daarna ging ik met jilles nog iets eten in het centrum want we hadden honger, en plots krijg ik een telefoontje van nelleke die me zegt "ja is alles goed met je want ik heb net gehoord dat je gastvader gestorven is, gaat alles wel?". Ja en ik geloofde dat natuurlijk niet, ik dacht dat het zo'n domme grap was dus ik samen met jilles naar de boekenwinkel van mijn gastouders en die was gesloten. Toen belde ik naar huis, moest nog eerst een nieuwe kaart gaan kopen want ik had geen geld, en toen kreeg ik de meid aan de telefoon die me vertelde dat mijn gastvader overleden was.

Ja ik gans in paniek, heb direkt een taxi naar huis genomen en ja toen k boven kwam zat mijn gastmoeder samen met mijn gastzus in de kamer van mijn gastzus en buh ik wist echt ni wa te zeggen, ik heb mijn gastmoeder omhelst, ik kon niks anders doen, zeggen, buh ik was gewoon geshokeert.

En dan kwamen ze het lichaam van mijn vader halen en brachten het naar een mortuarium en wij zijn daar dan van woensdag 21u tot donderdag 15u gebleven. En toen ik het lichaam van mijn gastvader zag, buh toen kon k ni meer ben naar buite gelopen, heb daar gelijk een klein kind zitten wenen, echt t'is al lang geleden dat k nog op die manier zo heb geweent. Gelukkig voor mij zijn raquel en nelleke langs gekomen en de volgende dag nog frida en jilles want had ik tenminste iemand, ik verstond niks spaans ni meer, ik zat der ma alleen, mijn gastbroer was van de wereld, mijn gastmoeder herkende ge niet meer, heel haar wereld is ineengestort, mijn oudste gastzus prate alleen nog met haar vriend en mijn kleinste gastzusje die snapte het helemaal niet wat er gebeurt was, die was zich gewoon aant amuseren met haar vriendinnekes.

De donderdag dan werd mijn gastvader al begraven. En dat vergeet ik ook van mijn leven niet. Ze lieten dan de kist van mijn gastvader in de grond zakken en daarna werd het zand erop gegooid. Maar dat geluid van het zand dat op zijn kist viel, da was zo vies en mijn gastmoeder en gastzus die op dat moment hysterisch werden, dat pakte me zo hard, ik kan dat nog altijd niet uit mijn hoofd zetten.

En daarna toen we terug thuis waren ja ik zat daar maar gewoon, wist ni wa te zeggen tegen mijn gastgezin en ja ik ben dan ma vroeg gaan slapen want ik had ma een uurke van woensdag op donderdag geslapen en jah dat lukte toch wel redelijk goed om in slaap te vallen.

De volgende dag (vrijdag) was juist hetzelfde als de vorige, alleen ben ik die avond weg geweest met jilles, nelleke en frida want ik kon het niet verdragen dat niemand iets tegen me zij, ik ben ook bij frida blijven slapen maar da was zo buh raar dat k daar ook ma 2 uurkes ofzo heb geslapen en dan ja de zaterdag terug naar huis geweest, was het al wat beter, ze praatte terug met mij al waren het ma 5 woorden maar ik begrijp dat wel hoor, wete ge wat een schok dat da is voor mijn gastfamilie.

En ja vandaag (zondag) heb ik met mijn gastmoeder gesproken en zij vind het het beste dat ik verander van gastgezin, dus ik heb yfu een bericht gestuurd maar heb nog geen antwoord gekregen dus ik weet niet wanneer en naar waar ik ga veranderen, mja ik vind het wel klote maar ik begrijp dat ook dat zij alleen met de familie willen zijn.

Meer ga k ni vertellen want nu k da op aant schrijven ben heb k echt een vies gevoel in mijn keel, ik moet precies overgeven maar nu heb ik tenminste toch alles eruit gegooid, of toch bijna.

ik zal binnenkort nog wel iets van mij laten horen,

christiaan  

02:06 Gepost door Christiaan in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Tja.. Heey christiaan,

Toen ik het hoorde kreeg ik zelfs tranen in mijn ogen!. Nogmaals sterkte.. Ook met het veranderen van gastgezin. Want ik weet hoe het voelt als je opeens te horen krijgt dat je moet veranderen.. Is ook niet het allerleukste om te horen..

Sterkte..

beso

Inge

Gepost door: Inge | 19-11-07

Moed hé lieve vriend! Dag Christiaan,

Ook wij krijgen de krop in de keel en tranen in de ogen als we dit alles lezen. Wij hopen uit de grond van ons hart dat je alles kan kaderen, het tijd geeft om te laten bezinken maar dat je ook niet vergeet waarom je daar bent. Om te genieten van het land en zijn cultuur, om Spaans te leren en om leuke mensen te ontmoeten. Hopelijk vangt jouw nieuwe gastgezin je heel goed op, en ga je daar ook heel graag verblijven en zie je heel binnenkort de toekomst weer rooskleurig in. Wat gebeurt is, is gebeurt, dat kunnen we niet omkeren. Het is weer een blad geschreven in jouw levensverhaal. Maar sla het snel om zodat je weer aan een nieuw hoofdstuk kan beginnen vol met levensvreugde!

Toi toi toi, we denken aan je!

Tante Anneke & Ome Johan

Gepost door: Tante Anneke & ome Johan | 19-11-07

Hallo Christiaan

Nelleke belde ons om te vertellen wat er gebeurt was, we schrokken erg en leven met jou en je gastfam. mee. We wensen jou veel sterkte en hopen dat je een fijn nieuw gastgezin krijgt niet tever van je vrienden vandaan.
Groetjes de ouders van Nelleke, Henk en Hermien

Gepost door: Hermien | 19-11-07

Lieve Christiaan, Toen Raquel me vertelde over het heengaan van je gastpapa was ik sprakeloos. Ik leef erg met jou en je gastfamilie mee.We hebben hier echt dagelijks aan jullie gedacht. Misschien is het voor iedereen beter dat je van gastgezin verandert, je moet het niet persoonlijk opnemen, want je kan er ook niets aan doen. De komende maanden en zelfs jaren gaat je gastfamilie een heel moeilijke periode tegemoet waarbij ze jou niet de aandacht en huiselijkheid kunnen bieden die je verdient. Ze hebben alleszins al bewezen dat ze een groot hart hebben door je in huis te nemen. Ik hoop van harte dat je opnieuw je plekje zal vinden in een ander warm gastgezin waar je ook de kans krijgt om het één en ander te verwerken, en ik twijfel er niet aan dat je ook te allen tijden welkom blijft bij je huidig gastgezin als je hen wilt bezoeken. Uit het oog, betekent niet uit het hart..Veel sterkte en je kan altijd op Raquel rekenen, weet dat ze enorm met je meeleeft. Ze heeft er heel lang met mij over gecommuniceerd, het was ook voor haar een zeer ingrijpende gebeurtenis. Hou de moed erin en we hopen binnenkort in je webblog te lezen dat je het goed maakt. Dikke knuffel ! Estelle-

Gepost door: mama van Raquel | 20-11-07

Dag Christiaan,
ik weet niet goed wat te zeggen. Bij het lezen van u berichtje kwamen er heel wat herinneringen boven voor mij. Mijn gastgrootvader is hier gestorven en dat is inderdaad niet gemakkelijk, het heeft zijn tijd nodig, maar je moet door... Ik denk ook dat het een goed idee is om van gastgezin te veranderen, je gastgezin heeft tijd nodig om dit te verwerken. Je kan nog altijd bij ze langsgaan, ik weet zeker dat ze daar heel blij mee zullen zijn. Ik heb ook de kans gehad om een dagje met je gastgezin door te brangen en ik weet dat het lieve mensen zijn, die je altijd met open armen zullen ontvangen.
Ik wens je nog superveel sterke!
en iemand in Oran denkt aan je!

dikke zoen
katrien

Gepost door: katrien | 22-11-07

hey christiaann!! ik heb net t gelezen! ik weet eigenlijk nie wa te zeggen... ik d8 jou even een moed berrichtje sturen!das de minste da ik kan doen!... ik vind t echt erg vr jou en natuurlijk vr je gastgezien... ik hoop da t alles een beetje beter gaat met je! alle nie droevig zijn he! zo van dezedingen kunn gebeuren toch als t helemaal niet verw8 is ... tis moeilijk ma je moet nog vruit kunn he! nie alles opgeven vr een ongeluk... en ongeluk moet je sterker maken he!
alle kop op he! ik hoop da je als een antwoord vn jva heb gekregen... veel groetjes! en nog heeeellll veeeel moed!!!
FloR

Gepost door: FloR | 26-11-07

De commentaren zijn gesloten.